live_tv
Livestream Starting Soon
00
Hours
:
00
Minutes
:
00
Seconds
Up next in 10
Auzef Oyun ve Oyun Terapisi 2025-2026 Final Soruları
https://lolonolo.com/2026/01/13/oyun-ve-oyun-terapisi-2025-2026-final-sorulari/
Bu kaynaklar, oyun terapisinin çocukların duygusal dünyasındaki iyileştirici rolünü, temel kuramsal dayanaklarını ve uygulama yöntemlerini kapsamlı bir şekilde incelemektedir. Metinlerde, Filial Terapi ve çocuk merkezli yaklaşımlar gibi farklı ekollerin yanı sıra terapide kullanılan materyal seçimi ve etik sınırların önemi üzerinde durulmaktadır. Freud, Piaget ve Rogers gibi kuramcıların görüşleri ışığında, oyunun çocuk için bir iletişim dili ve geçmiş deneyimleri onarma aracı olduğu vurgulanmaktadır. Ayrıca, özel gereksinimli çocuklara yönelik müdahaleler ile terapistin seans sırasındaki gözlem ve tutumlarına dair pratik bilgiler sunulmaktadır. Toplamda bu ders notları, çocukların öz düzenleme becerilerini geliştirme ve psikolojik arınma süreçlerini destekleyen profesyonel bir çerçeve çizmektedir.
https://lolonolo.com
Show More Show Less View Video Transcript
0:00
Çocukların dünyasına hoş geldiniz. Hani
0:02
o dünyanın içinde oyuncaklar kelimelere,
0:05
oyunun kendisi de dile dönüşür ya. İşte
0:08
bugün biz yetişkinlerin sık sık aman
0:11
sadece bir oyun diye küçümsediği ama
0:13
aslında en derin iyileşme süreçlerinden
0:15
birinin kapısını aralayan o müthiş
0:18
alana, oyun terapisine dalıyoruz. Şöyle
0:20
bir an için durup düşünelim. Büyük bir
0:22
hayal kırıklığı yaşayan, belki de çok
0:24
korkan ya da kafası fena halde karışmış
0:26
bir çocuk. Bu karmaşık duyguları
0:28
anlatacak kelimeleri henüz yok. Peki ne
0:31
yapar? Ne yapabilir ki? İşte cevap.
0:34
Oynar. Evet, bu kadar basit ve aynı
0:37
zamanda o kadar derin. Oynar. Çünkü oyun
0:40
bir çocuğun ana dilidir. En doğal, en
0:42
filtresiz iletişim şeklidir. İşte oyun
0:45
terapisinin özü tam olarak bu. Yani
0:48
çocuğun kendini en güvende hissettiği,
0:51
en doğal şekilde ifade edebildiği bir
0:53
alan yaratmak. Düşünün oyuncaklar onun
0:56
kelimeleri oluyor. Oyunun akışıysa
0:58
kurduğu cümleler. Kendi hikayesini
1:01
anlattığı bir dil bu. Bu fikir öyle yeni
1:04
değil inanın psikolojinin dev isimleri
1:06
bile oyunun bu gücünü fark etmiş. Mesela
1:08
Freud çocukların zorlandıkları, pasif
1:10
kaldıkları bir anıyı oyunla tekrar
1:12
tekrar canlandırarak kontrolü ele
1:13
geçirdiklerini söyler. Hani o bu sefer
1:16
ben kazanacağım hissi var ya işte o.
1:18
Pijet ise biraz daha farklı bir yerden
1:20
bakıyor. Ona göre çocuklar oyunda
1:22
dünyayı kendi kurallarına göre yeniden
1:24
şekillendirir ve böylece anlamaya
1:26
çalışır. Yani aslında ikisi de temelde
1:28
aynı kapıya çıkıyor. Oyun bir çocuk için
1:30
dünyayı sindirmenin, işlemenin en temel
1:33
yolu. Peki tüm bu sihirli süreç tam
1:36
olarak nerede ve nasıl yaşanıyor? Gelin
1:39
şimdi hep birlikte o meşhur oyun
1:41
odasının kapısını aralayalım ve
1:42
terapeutik alanın sırlarına bir göz
1:44
atalım. Bakın ünlü psikanalist
1:47
Vinikot'un buna harika bir tanımı var.
1:49
Potansiyel alan. Bu sadece duvarları,
1:51
oyuncakları olan bir oda değil. Hayır.
1:54
Asıl mesele terapistle çocuk arasında
1:56
kurulan o güvenli, yargısız, tamamen
1:59
kabul edici ilişkinin yarattığı hani o
2:01
görünmez ama hissedilir duygusal arana
2:03
var ya işte orası. Asıl iyileşme orada
2:06
başlıyor. Peki o odadaki oyuncaklar,
2:08
onlar öylesine mi seçiliyor
2:10
sanıyorsunuz? Asla. Her birinin bir
2:12
amacı var. Bir kum havuzu, bir bedek
2:14
evi, bir doktor seti. Bunların hepsi
2:16
bilinçli bir stratejinin parçası. En
2:19
önemli kural ne biliyor musunuz? Oyuncak
2:21
tarafsız olmalı. Yani çocuk ona kendi
2:23
öfkesini de, sevincini de, korkusunu da
2:25
yansıtabilmeli. Terapist burada
2:27
yönlendirmez, yorum yapmaz. Lider
2:29
çocuktur. Terapist sadece o hikayede
2:32
çocuğa eşlik eden bir yol arkadaşı
2:33
gibidir. Şimdi ilk bakışta biraz
2:36
çelişkili gelebilecek bir konuya
2:38
geçiyoruz. Kurallar, terapide sınır
2:41
koymak. Nasıl oluyor da kısıtlamak
2:43
yerine özgürleştirici bir etki
2:44
yaratıyor? Hadi bakalım. Çünkü
2:47
terapideki sınırlar bir ceza sistemi
2:49
değil. Tam tersi. Hani bir evin
2:51
duvarları gibi düşünün. Bana vuramazsın
2:54
veya süremiz doldu gibi sınırlar çocuğa
2:57
aslında şunu söyler. Duyguların ne kadar
2:59
büyük ve korkutucu olursa olsun bu odada
3:02
güvendesin. İşte bu öngörülebilirlik o
3:05
duygusal kaosun ortasındaki bir çocuk
3:07
için denize atılmış bir can simidi
3:09
gibidir. Peki bu sınırlar nasıl konuyor?
3:12
İşte burada AC modeli dediğimiz çok
3:14
basit ama etkili bir yöntem devreye
3:16
giriyor. Birinci adım duyguyu onayla.
3:18
Görüyorum bana gerçekten çok kızgınsın.
3:20
Duyguyu yok saymıyorsun. İkinci adım
3:22
sınırı net bir şekilde ilet ama ben
3:25
vurulmak için değilim. Ve en kritik
3:27
3üncü adım bir alternatif sun. İstersen
3:29
gel şu yastığa istediğin kadar
3:31
vurabilirsin. Böylece çocuk neyi anlıyor
3:33
biliyor musunuz? Kızgın olmamda sorun
3:34
yok ama vurmamda var duygusu değil
3:37
davranışı sınırlandırılmış oluyor. Tamam
3:39
buraya kadar her şey harika. Ortamı
3:42
hazırladık. Güven ilişkisini kurduk.
3:44
Sınırları çizdik. Peki gelelim en can
3:47
alıcı soruya. Oyun tam olarak nasıl
3:49
iyileştiriyor? Bu değişimin arkasındaki
3:52
mekanizmalar ne? İlk ve en bilinen
3:54
mekanizma katarsis. Yani duygusal
3:57
boşalım. Çocuğun gerçek hayatta içinde
3:59
biriktirdiği, belki de ifade etmeye
4:01
korktuğu ne kadar öfke, korku, üzüntü
4:04
varsa işte bunları oyun odasının o
4:07
güvenli alanında sembolik bir şekilde
4:09
dışarı atması. Bu adeta bir psikolojik
4:12
temizlik gibi inanılmaz bir rahatlama
4:14
sağlıyor. Bakın şu söz oyunun o
4:16
terapötik gücünü ne kadar güzel
4:18
özetliyor. Gerçekten de düşünsenize
4:21
gerçek hayatta belki de pek çok şeye
4:23
gücü yetmeyen, çaresiz hisseden o çocuk
4:25
oyunun içinde bir anda senaryonun tek
4:28
hakimi oluveriyor. İşte bu ona müthiş
4:31
bir güç ve kontrol duygusu veriyor. Ve
4:33
işte geldik belki de en güçlü
4:35
mekanizmalardan birine. Onarıcı deneyim.
4:38
Ne demek bu çocuklar? Geçmişte
4:40
yaşadıkları ve kendilerini çaresiz
4:42
hissettikleri o zor anları oyunda
4:44
yeniden canlandırıyorlar. Ama bu defa
4:47
çok önemli bir farkla. O fark şu:
4:50
Hikayeyi bu kez kendileri düzeltiyorlar.
4:52
Mesela hastanede yattığı dönemde çok
4:55
korkmuş, çaresiz hissetmiş bir çocuk
4:57
düşünün. Oyun odasında defalarca
4:59
doktorculuk oynayabilir ama bu sefer
5:02
iğneyi yiyen değil yapan odur.
5:04
İyileştiren, kontrolü elinde tutan odur.
5:07
İşte bu geçmişteki o çaresizlik hissini
5:10
sembolik olarak onarmaktır. Tam bir
5:12
iyileşme anı. İyi de terapist bütün
5:15
bunlar olurken ne yapıyor? Aslında
5:16
burada iki temel yaklaşım var. Bir
5:18
tarafta psikanalitik ekol var. Onlar
5:20
için oyun bilinç dışına açılan bir
5:22
pencere gibidir ve terapist bu oyunu
5:24
yorumlar, anlamlandırır. Diğer tarafta
5:27
isa hümanistik ekol var. Onlar yorum
5:29
yapmazlar. Sadece çocuğun içindeki o
5:31
doğal iyileşme gücüne güvenir ve sürece
5:34
empatiyle eşlik ederler. İki farklı ama
5:36
ikisi de çok değerli bir rol. Tabii ki
5:38
oyun terapisi öyle herkese aynı reçete
5:41
diyebileceğimiz bir şey değil. Her çocuk
5:43
farklı. Dolayısıyla farklı ihtiyaçları
5:45
olan çocuklar için de yaklaşımı biraz
5:47
uyarlamak gerekiyor. Mesela bu tabloya
5:49
bir bakalım. Dikkat eksikliği ve
5:51
hiperaktivite bozukluğu yani DHB olan
5:53
bir çocuk için kısa ve kuralları net
5:55
olan oyunlar çok daha işlevsel. Neden?
5:58
Çünkü kısa dikkat sürelerine daha uygun
6:00
ve odaklanmasına yardımcı oluyor. Öte
6:02
yandan otizm spektrumunda bir çocuk için
6:05
kumla, suyla, oyun hamuruyla oynamak
6:07
gibi duyusal deneyimler paha biçilmez.
6:10
Bu hem regüle olmasına yani
6:11
sakinleşmesine hem de duyusal bütünleme
6:14
dediğimiz o süreci desteklemesine
6:16
yardımcı oluyor. Ve şimdi belki de bu
6:18
işin en hassas, en kritik noktasına
6:20
geldik. Etik. Bir oyun terapisti her
6:23
seansında adeta ince bir ipin üzerinde
6:26
yürüyen bir cambaz gibidir. İpin bir
6:28
ucunda güzlülük var. Yani oyun odasında
6:31
olan oyun odasında kalır. Bu çocukla
6:33
aradaki o paha biçilmez güveni inşa
6:36
etmenin tek yolu. Terapist her şeyi
6:38
hemen aileye yetiştirmez. Ama ipin diğer
6:41
ucunda çok daha ağır bir sorumluluk var.
6:43
Güvenli sınır. Eğer terapist çocuğun
6:46
kendisine ya da bir başkasına zarar
6:48
verme riski olduğunu anlarsa o zaman bu
6:50
gizliliği bozmak ve durumu bildirmek
6:52
zorundadır. İşte bu hassas denge
6:55
terapinin hem güvenli hem de işe yarar
6:57
olmasını sağlıyor. Bütün bunları
6:59
konuştuktan sonra size son bir soruyla
7:01
veda etmek istiyorum. Madem oyuncaklar
7:04
bir çocuğun kelimeleri, madem oyun
7:06
onların dili, o zaman biz etrafımızdaki
7:09
çocukların her gün, her anlattığı o
7:12
sessiz hikayeleri gerçekten yeterince
7:14
dikkatli dinliyor muyuz? Bir sonraki
7:16
bölümde görüşmek üzere.
#Education