Up next in 10
Ata Aöf Temel Fotoğrafçılık 2024-2025 Çıkan Vize Sınav Soruları
https://lolonolo.com/2026/08/14/ata-aof-temel-fotografcilik-2024-2025-vize-sorulari/
Show More Show Less View Video Transcript
0:00
Şöyle derin bir nefes alın ve arkanıza
0:02
yaslanın. Vize sınavına girmeden önce
0:04
kafanızdaki o karmaşık kavramları
0:06
netleştirecek tam nokta atışı bir
0:08
hazırlık seansına başlıyoruz. LoloNolo
0:11
platformuna hoş geldiniz. Bu dersimizde
0:13
Ata Öf temel fotoğrafçılık 2024-2025
0:17
konularını ve sorularını inceliyoruz.
0:19
Önümüzde 6ı temel modül var. Fotoğrafın
0:22
tarihçesiyle başlayıp pozlama üçgenine
0:24
oradan mercekler ve odak konusuna
0:25
geçeceğiz. Ardından devrimsel
0:27
teknolojilere bakıp kompozisyon ve
0:29
sanatı konuşacağız. En sona Türkiye'de
0:32
fotoğraf diyerek bitireceğiz. Zihninizde
0:34
bu haritayı canlandırın. Çünkü her
0:36
konuyu bir öncekinin üzerine inşa
0:38
edeceğiz. Hemen ilk modülümüzle yani
0:40
fotoğrafın tarihsel doğuşuyla
0:42
başlıyoruz. Neden bir tarih? Çünkü bu
0:45
işin kökenini anlamak sınavdaki o
0:47
zorlayıcı teknik soruların mantığını şıp
0:49
diye çözmenizi sağlayacak. Her şey
0:51
1826'da Niepsinin o meşhur güneş çizimi
0:54
deneyiyle başladı. Düşünsenize
0:56
penceresinden görünen basit bir avluyu
0:58
kaydedebilmek için kamerayı tam 8 saat
1:01
boyunca açık bırakmak zorundaydı.
1:02
İnanılmaz değil mi? Sonra 1839'a
1:05
geliyoruz. Dager'in Paris'te resmen
1:07
duyurduğu dagero tip yöntemi. Bu
1:09
yöntemde negatif falan yoktu. Yani elde
1:11
ettiğiniz görüntü tamamen eşsizdi. Tek
1:13
kopyaydı. Unicum diyoruz buna. 19.
1:16
yüzyılın sonlarına doğruysa işler biraz
1:18
daha sosyalleşti ve Carter Visizit yani
1:21
kart visitlar patlama yaptı. Bu cidden
1:23
önemli bir kırılma noktası. Çünkü
1:25
kişisel portreler sadece soyluların
1:27
tekelinden çıktı ve yeni zenginleşen
1:29
burjuvazi için bir statü sembolüne, bir
1:31
itibar göstergesine dönüştü. Peki bu
1:33
işin temelinde ne var? Tabii ki kamera
1:36
obsküra yani bildiğimiz adıyla karanlık
1:39
oda. Bu kelimenin tam anlamıyla
1:41
fotoğrafçılığın optik altyapısıdır. Olay
1:44
şu: Tamamen karanlık bir odanın bir
1:46
duvarına küçücük bir iğne deliği
1:48
açıyorsunuz. Işık oradan giriyor ve
1:51
dışarıdaki manzarayı karşı duvara baş
1:53
aşağı ters bir şekilde yansıtıyor. İbnül
1:56
Heysem'den tutum Davinci'ye Verimer'e
1:58
kadar birçok deha perspektifi kusursuz
2:01
çizmek için bu optik hileyi kullandı.
2:04
İşin garip tarafı, temel mantık o günden
2:06
beri hiç değişmedi. Tek yapmamız gereken
2:09
o duvara düşen ışığı kalıcı hale
2:11
getirecek kimyasalları bulmaktı. Gelelim
2:14
ikinci modüle. Sınavın en kritik, en çok
2:18
soru çıkma potansiyeli olan teknik
2:19
kısmına giriyoruz. Pozlama üçgeni ve
2:22
ışık. Bu üçgenin ilk ayağı diyafram.
2:25
Diyaframı tıpkı gözünüzdeki iris gibi
2:27
düşünün. İçeriye ne kadar ışık
2:29
gireceğini kontrol eder. Yalnız burada
2:32
kesinlikle dikkat etmeniz gereken çok
2:34
ters köşe bir mantık var. Küçük S
2:37
sayıları mesela F/1.4 4 diyaframın
2:40
kocaman açık olduğunu ve içeriye sel
2:42
gibi ışık girdiğini söyler bize. Tam
2:44
tersi F/16 gibi büyük sayılar gördünüz
2:48
mü? Bilin ki diyafram iyice kısılmıştır
2:51
ve ışık engelleniyordur. Üstelik
2:53
diyafram sadece ışığı değil fotoğraftaki
2:55
o derinlik hissini de belirleyen baş
2:57
aktördür. Üçgenin ikinci ayağındayız.
3:00
ISO. Şimdi gün ışığında çekim
3:02
yapıyorsanız ideal olan şey maksimum
3:04
netlik ve temizlik veren ISO 100 gibi
3:07
düşük değerler kullanmaktır. Ama diyelim
3:09
ki karanlık bir ortamdasınız ve ISO'yu
3:11
mecburen yükselttiniz. Ne oluyor biliyor
3:13
musunuz? Sensördeki elektrik akımı
3:15
kuvvetleniyor ve kumlanma ya da noise
3:17
dediğimiz o sinir bozucu beneklenmeler
3:19
ortaya çıkıyor. Detaylar kayboluyor. O
3:22
yüzden altın kuralımız şu: Temiz, pırıl
3:24
pırıl bir görüntü istiyorsanız her zaman
3:26
mümkün olan en düşük ISO'yu tercih edin.
3:29
Geldik üçgenin son bileşenine.
3:31
Enstantane yani örtücü hızı. Saniyenin
3:34
bindi gibi acayip yüksek bir hız
3:36
ayarlarsanız koşan bir atı veya havada
3:39
takla atan bir sporcuyu anında
3:40
dondurursunuz kristal netliğinde. Ama
3:43
hızı düşürüp perdeyi yarım saniye açık
3:45
bırakırsanız bu sefer şelalelerdeki o
3:47
pürüzsüz pamuksu akışkanlığı veya gece
3:50
trafiğinde arabaların bıraktığı o
3:52
kırmızı ışık izlerini yakalarsınız. Yani
3:54
enstantane fotoğrafa resmen zamanı ve
3:56
hareketi katar. Sıradaki konumuz modül
3:59
3. Objektifler ve görsel odak. Bakalım.
4:03
farklı mercekler dünyayı nasıl manipüle
4:06
edip bize sunuyor? Odak uzaklıklarından
4:08
bahsederken 50 milimreyi her zaman
4:10
standart objektif olarak kabul ediyoruz.
4:12
Peki ama neden 50? Çünkü geleneksel 35
4:15
mm film formatında insan gözünün doğal
4:18
derinlik algısına ve görüş açısına en
4:20
çok benzeyen lens budur. Eğer bu 50
4:22
mimetrenin altına inerseniz mesela 1435
4:25
bandına kadraja çok daha geniş bir alanı
4:27
sığdıran geniş açılı lensler elde
4:29
edersiniz. Yok eğer 70 veya 300 mm gibi
4:31
yukarılara çıkarsanız bu sefer görüş
4:33
açısı daralır. Uzaktaki nesneleri
4:35
dibinize kadar getiren tele objektifleri
4:37
yani dar açılı lensleri kullanmış
4:39
olursunuz. Şimdi alan derinliği konusuna
4:42
iyi odaklanın. Bu odaklandığınız
4:44
noktanın önünde ve arkasında net görünen
4:46
alandır. Bunu kontrol etmenin üç altın
4:49
kuralı var. Diyafram açıklığı, odak
4:51
uzaklığı ve konuya olan mesafeniz.
4:53
Diyelim ki bir portre çekiyorsunuz. Arka
4:56
plan o meşhur fluğulu kavuşsun.
4:58
modelinizde öne çıksın istiyorsanız sığ
5:00
bir alan derinliğine ihtiyacınız var
5:01
demektir. Yani diyaframı açmalısınız.
5:04
Ama uçsuz bucaksız bir dağ manzarası
5:06
çekiyorsanız ve en yakından en uzağa her
5:08
şey jilet gibi net olsun istiyorsanız o
5:11
zaman diyaframı kısıp geniş bir alan
5:13
derinliği tercih edeceksiniz. 4üncü
5:15
modüle geçiyoruz. Burada donanımsal
5:17
devrimleri yani fotoğrafçılığın
5:19
kurallarını baştan yazan ezber bozucu
5:21
teknolojileri konuşacağız. Fotoğrafçılık
5:24
her zaman o ağır hantal makinelerle
5:26
yapılmadı tabii. Zamanla özgürleşti.
5:28
Nasıl mı? 1920'lerde Oscar Barnak'ın o
5:32
meşhur 35 milimrlik Layka makineyi icat
5:34
etmesiyle düşünün o devasa cam
5:37
negatiflerin yerini cebe sığabilen hafif
5:39
ve sessiz bir makine alıyor. Henry Carti
5:42
Bron gibi ustalar sokaklara çıkıyor,
5:44
savaşları çekiyor ve modern foto
5:46
muhabirliği tam da bu sayede doğuyor.
5:48
Sonra 1947'ye geliyoruz. Edwin Landon
5:51
polaroid sistemi ortaya çıkıyor. Banyo
5:53
sürecini tamamen ortadan kaldıran o
5:55
efsanevi çipşak anındalığı. 1972'de ise
5:58
katlanabilir Polaroid Base X70 ile
6:01
karanlık oda iyice tarihe karışıyor.
6:03
Onun yerine sadece birkaç dakika içinde
6:05
size pozitif görüntü veren küçük
6:07
kimyasal kesecikler alıyor. Eski usul
6:09
analog dönemi bir hatırlayın. O zehirli
6:11
kimyasal banyolar günlerce süren
6:14
meşakatli karanlık süreçler. Bugün
6:16
bunların yerini anında ACD ekrandan
6:19
sonuçları gördüğümüz ve hafıza
6:20
kartlarında binlerce fotoğraf
6:22
saklayabildiğimiz dijital iş akışı aldı.
6:24
Artık karanlık odamız, Photoshop gibi
6:26
yazılımlar. Bu dijital tual bize
6:29
kurgusal kompozisyonlardan sürüyel sanat
6:31
denemelerine kadar resmen sınırsız bir
6:33
manipülasyon imkanı sunuyor. 5.
6:36
modülümüz tam olarak mekanik donanımın
6:38
sanatsal niyetle ve görsel dengeyle
6:41
buluştuğu nokta. Kadrajlama, kompozisyon
6:44
ve sanat. Biliyorsunuz vizör
6:46
fotoğrafçının dış dünyayı kurguladığı
6:48
ana penceredir. Geleneksel SLR
6:50
makinelerde objektiften giren ışık
6:52
içerideki bir ayna ve penta prizma
6:54
aracılığıyla sekerek doğrudan gözünüze
6:56
yani optik vizöre gelir. Siz ne
6:58
görüyorsanız o. Ama modern aynasız yani
7:00
mirrorless teknolojisinde işler tamamen
7:02
farklı. Işık aynadan sekmez, doğrudan
7:04
dijital sens düşer ve size minicik
7:07
elektronik bir ekran üzerinden canlı bir
7:08
yayın gibi yansıtılır. İkisi de birebir
7:10
aynı amaca hizmet etse de teknolojileri
7:12
geceyile gündüz kadar zıt. Aslında
7:14
görsel dengenin altın kurallarından biri
7:16
olan meşhur 1/3 kuralından bahsedelim.
7:19
Bunu uygulamak gerçekten çok kolay.
7:21
Kadrajınızı yatay ve dikey hayali
7:23
çizgilerle tıpkı bir tik tak to tahtası
7:25
gibi 9 eşit kareye bölün. İşte o
7:28
çizgilerin tam ortada kesiştiği dört
7:29
nokta var ya onlar sizin altın ilgi
7:31
noktalarınız.
7:33
Ana nesnenizi öyle dümdüz ve sıkıcı bir
7:35
şekilde çerçevenin tam merkezine
7:36
oturtmak yerine bu kesişim noktalarından
7:38
birine yerleştirirseniz fotoğrafınıza
7:40
anında muazzam bir akıcılık ve çok doğal
7:42
bir hareket katarsınız. Bir de işin renk
7:44
sıcaklığı kısmı var ki bunu Kelvin
7:46
cinsinden ölçüyoruz. Mesela mum ışığının
7:49
o sıcacık sarı tonları 2000 kelvin
7:51
civarındayken bulutlu gri bir günde ışık
7:54
7.000 kelvinin üzerine çıkar ve soğuk
7:57
mavi tonlar yeğar. Makinemızın gördüğü
8:00
beyazın gerçekten saf beyaz olması için
8:02
işte bu beyaz dengesi ayarıyla
8:04
oynuyoruz. Tüm bu teknik detayları cebe
8:07
attıktan sonra fotoğrafın kullanım
8:09
alanlarına bir bakmak lazım. Kökleri
8:11
antik Pompe 72 duvar ilanlarına kadar
8:14
uzanan duyuru kültürünün modern
8:16
reklamcılıkla birleştiğini görüyoruz. Ya
8:18
da tamamen sanatçının gerçeği kırıp
8:20
izleyicide yepyeni duygusal yankılar
8:22
uyandırdığı o çok öznel sanat
8:24
fotoğrafçılığına geçiş yapıyoruz. Yani
8:27
yelpaze gerçekten çok geniş. Geldik son
8:30
modülümüze. Sınavda soru gelme ihtimali
8:32
oldukça yüksek olan kendi topraklarımıza
8:35
ait bölgesel bir tarihçe Türkiye'de
8:37
fotoğrafın gelişimi. 1923'te
8:40
cumhuriyetin ilan edilmesiyle beraber
8:42
fotoğraf yeni ulus devletin inşasında
8:45
çok ama çok stratejik bir araç haline
8:47
geldi. Özellikle 1930'lar ve 40'ları
8:50
kapsayan o romantik dönemi düşünün.
8:52
Anadolu'nun dört bir yanında yükselen
8:54
yeni fabrikalar, dağları delip geçen
8:56
demirağlar ve o enerjik modern Türk
8:59
insanı. Genç cumhuriyetin sahip olduğu
9:01
tüm bu dinamizm ve coşku oldukça güçlü
9:04
bir belgesel diliyle doğrudan vizöre
9:06
aktarıldı. Sınav için şu üç ustanın
9:09
adını mutlaka ama mutlaka not edin.
9:11
Otmar Perşy, Cemal Işıksel ve Şinasi
9:14
Barutçu. Bu isimler öyle herhangi
9:16
fotoğrafçılar değillerdi. Ürettikleri o
9:18
ikonik karelerle bir yandan dönemin
9:20
belgesel gücünü kanıtladılar. Bir yandan
9:23
da genç ve modern bir ülkenin yüzünü son
9:25
derece evrensel bir estetikle geleceğe
9:28
yani günümüze kadar taşıdılar. Ve işte
9:31
hazırlık seansımızın sanına geldik.
9:33
Karanlık odanın o küçücük iğne
9:35
deliğinden yola çıktık. Yapay zekanın
9:37
sınırsız dijital manipülasyonlarına
9:40
kadar uzanan devasa bir tarihi ve teknik
9:42
birikimi birlikte masaya yatırdık. Şimdi
9:44
her şeyi bir kenara bırakıp kendinize şu
9:46
soruyu sorun. Sınavı başarıyla geçtikten
9:49
sonra bugün öğrendiğiniz bu
9:50
diyaframları, enstantaneleri veya o 1/3
9:53
kuralını kendi görsel hikayenizi
9:55
yaratmak için nasıl kullanacaksınız?
9:57
İpler artık tamamen sizin elinizde.
10:00
Videoda incelediğimiz bu dersin ve yıla
10:02
ait çıkmış soruları kendiniz deneme
10:04
sınavı formatında çözmek ve kendinizi
10:06
test etmek için lolonolo.com adresini
10:09
ziyaret edebilir, videonun altındaki
10:11
açıklama kısmında yer alan bağlantıya
10:12
tıklayabilirsiniz.
#Jobs & Education