Up next in 10
Auzef Üç Boyutlu Modelleme ve Animasyon 2025-2026 Final Soruları
Grafik Tasarımı, Üç Boyutlu Modelleme Ve Animasyon
https://lolonolo.com
Show More Show Less View Video Transcript
0:00
Herkese merhaba. Bugün hepimizin ekran
0:02
başına kilitlenip bayılarak izlediği o
0:04
büyüleyici dijital dünyaların
0:05
arkasındaki perdeyi aralıyoruz. Bu
0:07
rehberimizde üç boyutlu animasyonun o
0:09
karmaşık hani adeta final sınavı
0:11
kıvamındaki konseptlerinin nasıl olup da
0:13
o muazzam evrenleri inşa ettiğini adım
0:15
adım inceleyeceğiz. Hazırsanız lafı hiç
0:17
uzatmadan işin mutfağına yani
0:19
piksellerin arkasına doğru harika bir
0:21
yolculuğa çıkalım. Ama bakın tüm o
0:24
teknik ve matematiksel detaylara
0:26
dalmadan hemen önce şöyle bir durup
0:28
düşünmenizi istiyorum. Nasıl oluyor da
0:30
hareketsiz pikseller birdenbire
0:31
canlanıyor? Yani günün sonunda
0:33
bilgisayarımızdaki o soğuk, hareketsiz,
0:35
dümdüz noktalar nasıl oluyor da nefes
0:38
alan, kahkahalar atan ya da hüngür
0:40
hüngür ağlayan karakterlere
0:41
dönüşebiliyor? İnanılmaz değil mi? İşte
0:43
animasyonun özündeki bu temel gizem
0:46
aslında tüm o karmaşık iş akışımızın da
0:48
tam olarak çıkış noktası. Sıfırdan
0:50
dijital bir başyapıt yaratmak için dört
0:52
ana durağımız var. Önce animasyonun
0:54
temelleri ve illüzyon diyeceğiz.
0:57
Ardından dijital kuklalar ve iskeletleme
0:59
aşamasına geçeceğiz. Sonra ışık, doku ve
1:02
renderla sahneyi boyayıp en son aşamada
1:05
yani son dokunuş, kompozisyon ile bütün
1:08
bu harika parçaları bir araya
1:09
getireceğiz. O halde ilk durağımız olan
1:11
birinci bölümle başlayalım. Animasyonun
1:13
temelleri ve illüzyon. Biliyor musunuz
1:15
aslında çok ilginç bir durum var ortada.
1:17
Sinema ve animasyon diye bir şey varsa
1:19
bu tamamen beynimizin bize oynadığı ufak
1:21
bir oyun sayesinde. Biz buna görüntünün
1:24
sürekliliği diyoruz. Beynimiz peş peşe
1:27
inanılmaz bir hızla gelen durgun
1:28
fotoğrafları alıyor, aralarındaki o
1:30
küçücük boşlukları dolduruyor ve bunu
1:32
kesintisiz bir hareketmiş gibi
1:34
algılıyoruz. Kaynaklarımızda da
1:36
karşımıza çıkan Edward Mubbridge'in o
1:37
meşhur koşan at fotoğrafları var ya işte
1:39
bu fenomenin en güzel, en net kanıtıdır
1:42
o. Yani aslında bizler sihirbaz falan
1:44
değiliz. Sadece beynin bu harika optik
1:46
ilüzyonunu dijital ortamda birazcık
1:48
manipüle ediyoruz. Hepsi bu. Tabii
1:50
herhangi bir animasyon projesini ele
1:52
aldığımızda tüm bu sürecin üç ana evreye
1:55
ayrıldığını görüyoruz. Yapım öncesi,
1:58
yapım ve yapım sonrası. Şunu unutmamak
2:01
lazım. Her şey bilgisayarı açtığınız o
2:03
ilk saniyede başlamıyor. Karakterlerin o
2:06
ilk taslaklarının çizilmesi, senaryonun
2:08
görselleştirildiği storybard
2:10
hazırlıkları, işte bütün bu hayati ve
2:12
yaratıcı temeller tamamen yapım öncesi
2:15
dediğimiz bu ilk aşamada masaya
2:17
yatırılıyor. Tabii sanatsal kısmı
2:19
hallettikten sonra maalesef veya neyse
2:21
ki işin içine biraz matematik girmek
2:24
zorunda. Çünkü ekranda gördüğünüz o
2:26
görkemli üç boyutlu evrenlerin hepsi
2:28
aslında son derece katı bir matematiksel
2:31
temel olan kartezyen koordinat sistemi
2:33
üzerine inşa ediliyor. X, Y ve Z
2:36
eksenlerinin birbirini tam olarak dik
2:38
kestiği bu sistem olmadan inanın bana
2:41
hiçbir karakter tek bir adım bile
2:43
atamaz. Kısacası animatörlerin yarattığı
2:45
uçsuz bucaksız sınırsız evrenler aslında
2:48
bu görünmez ızgaranın koordinatlarına
2:50
sıkı sıkıya zincirlenmiş durumda ve işin
2:53
içine ne kadar sanat girerse girsin
2:55
kesinlikle taviz verilmeyen katı bir
2:57
kuralımız var. Animasyonun bel kemiği
2:59
diyebileceğimiz kare hızı yani frame
3:02
rate öyle yönetmenin o anki sanatsal ruh
3:04
haline falan bağlı değildir. Projenin en
3:07
başından masaya konması gereken tamamen
3:10
teknik, kesinlikle değişmez ve dürüst
3:12
olmak gerekirse oldukça soğuk bir
3:14
formattır bu. Gelelim işin biraz daha
3:16
mekanik kısmına. İkinci bölüm, dijital
3:19
kuklalar ve iskeletleme. Şimdi
3:22
modellerimiz o ilk yaratıldıkları
3:23
halleriyle dışarıdan muazzam
3:25
görünebilirler ama aslında içleri
3:27
tamamen boş, hareket edemeyen statik
3:29
kabuklardan ibarettirler. İşte rigging
3:32
yani iskeletleme dediğimiz o can alıcı
3:34
işlem tam da burada devreye girerek
3:36
modele o eksik iç yapıyı hediye ediyor.
3:39
Karakterin içine kelimenin tam anlamıyla
3:41
sanal kemikler döşüyoruz. Bu sayede
3:43
model bükülebiliyor, kollarını
3:44
kaldırabiliyor ya da zıplayabiliyor.
3:46
Yani karakterimize adeta bir omurga
3:48
kazandırdığımız, onu hayata bağladığımız
3:50
yer tam olarak burası. Yalnız ufak bir
3:53
pürüz var. Karakterin içine yüzlerce
3:55
kemik yerleştirdiğinizde ortaya devasa
3:58
ve inanılmaz karmaşık bir iskelet
4:00
çıkıyor. Düşünsenize bir animatörün her
4:03
karede tek o kemikleri seçip doğru
4:05
açıyla döndürmeye çalışması tam bir
4:07
kabus olurdu. İşte kontrolör nesne
4:09
dediğimiz kurtarıcılar tam burada
4:11
imdadımıza yetişiyor. Bunları bir
4:13
kuklanın ipleri gibi hayal edin.
4:15
Animatörler o alttaki karmaşık birbirine
4:18
girmiş kemik yapısıyla falan hiç
4:19
uğraşmıyor. Sadece bu ipleri yani
4:22
kontrolörleri çekerek karakteri
4:24
tereyağından kıl çeker gibi kolayca
4:26
hareket ettiriyorlar. Tabii bu eklemleri
4:28
nasıl yöneteceğimiz biraz da teknik bir
4:30
mesele. Örneğin bir robot kolunu
4:32
canlandırdığınızı düşünün. Burada
4:34
hiyerarşi bağlama sistemi ile birlikte
4:36
çalışarak eklemleri zincirleme yöneten
4:39
ters kinematik ya da ileri kinematik
4:41
gibi sistemleri kullanıyoruz. Hatta
4:43
hazır yeri gelmişken ufak ve eğlenceli
4:45
bir not düşeyim. Kaynaklarımızda da
4:47
özellikle vurgulandığı gibi böyle bir
4:49
iskeletleme işlemi yaparken kesinlikle
4:51
parçacık deflektörü falan
4:52
kullanmıyorsunuz. O tamamen başka bir
4:55
dünyanın aracı. Bizim işimizde
4:57
kemiklerin dünyasında ipler tamamen bu
4:59
sistemlerin elinde. Peki iskeleti
5:01
kurduk, hareketleri hallettik. Sırada ne
5:03
var? 3üncü bölüm. Işık doku ve rendir.
5:07
Gerçek dünyada ışığın nasıl davandığını
5:09
bir düşünün. Bir lambadan çıkıp sadece
5:12
çarptığı yeri aydınlatıp karanlığa
5:14
gömülmez. Değil mi? Duvarlardan seker,
5:16
zeminden yansır ve tüm odayı o yumuşak
5:18
dokusuyla doldurur. Harika haber şu ki
5:21
üç boyutlu dünyada bu fiziksel
5:23
gerçekliği neredeyse kusursuz bir
5:25
şekilde taklit edebiliyoruz. Küresel
5:27
aydınlatma sayesinde ışık tıpkı gerçek
5:29
hayatta olduğu gibi yüzeylerden
5:31
defalarca sekiyor ve o inanılmaz
5:33
derecede gerçekçi dolaylı aydınlatmayı
5:36
yaratıyor. Ekranda izlediğiniz her
5:38
sahnenin o derin sinematik havayı
5:40
yakalamasını sağlayan asıl sihir işte
5:42
budur. Peki işleri biraz büyütelim. Koca
5:45
bir açık hava sahnesini aydınlatmak
5:47
istesek ne yapacağız? Sahnenin her
5:49
yerine yüzlerce sanal lamba mı
5:51
dizeceğiz? Kesinlikle hayır. Burada
5:53
imdadımıza ortam haritası ve HDRI adını
5:56
verdiğimiz yüksek dinamik aralıklı
5:57
görüntüler koşuyor. Bu gerçekten
5:59
büyüleyici bir teknoloji. Düşünsenize
6:02
projeye tek bir fiziksel sanal lamba
6:03
dahi koymuyorsunuz ama tüm sahnenize 360
6:06
derece yansıma ve mükemmel gerçeğinden
6:09
ayrıt edemeyeceğiniz bir aydınlatma
6:10
verebiliyorsunuz. Sadece bir harita
6:12
kullanarak bütün bir dijital dünyayı
6:14
aydınlatmak inanılmaz bir olay.
6:17
Aydınlatma tamamsa artık şu
6:18
modellerimizi biraz giydirelim. Değil
6:20
mi? Bazen iki boyutlu bir resmi veya
6:22
dokuyu üç boyutlu bir yüzeyin üzerine
6:24
geçirmemiz gerekir. İşte plan mapping
6:26
dediğimiz bu pratik yöntemle düzlemsel
6:28
yüzeyleri tek bir eksenden kolayca
6:30
kaplayabiliyoruz. Bunu bir resmi
6:32
karanlık bir odada projeksiyon cihazıyla
6:34
doğrudan duvara yansıtmak gibi
6:36
düşünebilirsiniz. Oldukça hızlı ve
6:38
etkili. Ama buradaki asıl püf noktası
6:41
şu. Sizin o programda günlerce
6:43
modellediğiniz şey aslında geometrik bir
6:46
şekilden bir matematik hesaplamasından
6:48
ibaret. Ona fiziksel bir kimlik veren
6:51
bir ruh katan şey malzeme
6:53
parametreleridir. Malzeme ayarları
6:55
yapılana kadar elinizde sadece sıkıcı g
6:57
bir küre vardır. Fakat o parametreleri
7:00
doğru bir şekilde ayarladığınız anda o
7:02
sıradan şekil birdenbire ışıl ışıl
7:04
parlayan bir metale, ışığı muazzam kıran
7:06
bir bardağa veya yüzeyi pürüzlü yaşlı
7:09
bir meşe odununa dönüşüverir. Tabii bu
7:11
kadar uğraştıktan sonra tasarım
7:13
sürecinde hata yapmaktan her sanatçı
7:15
korkar. Mesela harika detaylı bir kılıç
7:17
modellediniz ve şimdi onu hafifçe bükmek
7:20
istiyorsunuz. Ya yanlış yaparsanız ve
7:22
onca saatlik emeğiniz o orijinal model
7:24
çöp olursa merak etmeyin modifikatörler
7:27
tam da bizi bu korkudan kurtarmak için
7:29
var. Bu akıllı algoritmik eklentiler
7:31
orijinal modeli kalıcı olarak bozmadan
7:34
ona zarar vermeden geometriyi bükmenize
7:36
ve şekillendirmenize olanak tanıyor.
7:38
Orijinal çalışmanız daima sapa sağlam
7:40
kalır. Siz sadece onun üzerine yeri
7:42
matematiksel kurallar eklersiniz. Gerçek
7:44
bir hayat kurtarıcı. Geldik işin en
7:46
heyecanlı yerine. 4. bölüm. Son dokunuş
7:50
yani kompozisyon. Şöyle bir algı vardır.
7:53
Render'a basarsın ve tek bir bitmiş
7:55
resim alırsın. Aslında hiç de öyle olmak
7:57
zorunda değildir. Hatta olmamalıdır.
8:00
Profesyoneller render elements dediğimiz
8:02
bir sistem kullanarak o ham görüntüyü
8:04
parçalarına ayırırlar. Düşünün ışık
8:06
bilgisini ayrı bir dosya, gölgelere ayrı
8:08
bir dosya, sahnenin derinliğini belirten
8:11
o ZBFer'ı tamamen ayrı bir kanal olarak
8:13
kaydederiz. Bu inanılmaz katmanlama
8:15
mantığı son o ince ayarları yaparken
8:17
bize adeta sınırsız bir esneklik ve
8:19
kontrol gücü verir. Üstelik bazen o
8:22
kadar devasa bir sahne üzerinde
8:23
çalışırsınız ki son anda sadece tek bir
8:25
detayı mesela kahramanın kırmızı
8:27
perelerinin biraz daha parlak olmasını
8:29
istersiniz. Sırf bir pelener için bütün
8:32
o saatler süren sahneyi baştan render
8:34
almak kelimenin tam anlamıyla delilik
8:35
olur. İşte Madpes dediğimiz bu özel
8:37
kanal sırf bunun için o spesifik nesneyi
8:40
bizim için maskeler. Böylece sahnedeki
8:42
diğer hiçbir şeye dokunmadan sadece o
8:44
objeyi alıp tamamen bağımsız bir şekilde
8:47
düzenleyebiliriz. İşte buna mutlak
8:49
kontrol diyoruz. Ve tüm bunların
8:51
birleştiği o an bütün bu ayrı ayrı
8:53
alınmış render kanalları, özenle
8:55
çıkarılmış maskeler, o uçsuz bucaksız
8:57
arka planlar, devasa patlamalar veya
9:00
büyülü görsel efektler, tüm bu farklı
9:02
parçaların adeta bir yapboz gibi
9:04
kusursuzca birleştirildiği o büyük nihai
9:06
üretim süreci işte kompozisyon
9:08
aşamasıdır. Bazen günlerce, bazen
9:11
aylarca farklı kişilerin birbirinden
9:13
bağımsız döktüğü ter kompozisyon
9:15
masasında toplanır ve karşımıza o
9:17
izlemeye doyamadığımız muazzam ve
9:19
bütünsel tek bir kare olarak çıkar. Bu
9:21
arada kapatmadan önce ufak bir yanılgıyı
9:23
da düzeltmek istiyorum. Şu karakterlerin
9:25
üzerindeki kıyafetlerin veya
9:27
pelerinlerin rüzgarda efil
9:29
dalgalanmasını sağlayan kumaş
9:31
simülasyonu var ya hani o kendi kendine
9:33
işleyen sihirli bir kuvvet filan
9:35
değildir. Kaynaklarımızda da çok net
9:37
belirtildiği üzere kumaş aslında dış
9:39
kuvvetler yani rüzgar, yer çekimi ya da
9:41
karakterin kendi hareketi tarafından
9:43
itilip kakılan tamamen onlara tepki
9:45
veren dinamik bir nesneden ibarettir.
9:48
Anlayacağınız o uçuşan büyülü
9:49
pelerinlerin arkasında bile yine o
9:51
kusursuzca programlanmış katı fizik
9:53
kuralları yatıyor. Evet, bugün hep
9:55
birlikte optik illüzyonların ve o donuk
9:58
soğuk piksellerin X, Y, Z koordinatları,
10:01
iskelet sistemleri ve küresel
10:03
aydınlatmalarla nasıl devasa nefes alan
10:05
dünyalara dönüştüğünü gördük. Ardından
10:08
bu katmanların kompozisyon masasında
10:10
nasıl harmanlandığına adım adım şahit
10:12
olduk. O halde bu rehberimizi
10:14
tamamlarken size o can alıcı soruyu
10:16
sormak istiyorum. Bir dahaki sefere
10:18
koltuğunuza kurulup en sevdiğiniz
10:19
animasyon filmini izlediğinizde ekranda
10:22
sadece o sevimli karakterleri mi
10:23
göreceksiniz? Yoksa arka planda tıkır
10:26
tıkır işleyen o kusursuzca hesaplanmış
10:28
sanatsal matematiği mi? Bu büyüleyici
10:30
perde arkasını bizimle keşfettiğiniz
10:32
için çok teşekkürler. Merakla kalın ve
10:34
öğrenmeye devam edin.
#Jobs & Education